Overstap naar Apple

Ik ben de vorige maand overstapt op Apple. Een droom die ik al lang had. Het was toch een grotere overstap dan ik verwacht had. Ik was een zeer zware Microsoft Outlook-gebruiker, en het is lastig om dezelfde functionaliteit snel in een Mac te krijgen. Mail, Ical en Adress book werken binnen het Apple operating systeem wel mooi samen,  maar het snel verplaatsen van een mail naar een afspraak naar een taak valt toch tegen als je het met Outlook vergelijkt. Ik werkte in Windows voornamelijk met sneltoetsen, en dat valt me bij Apple nu toch ook tegen. Natuurlijk, ze zijn er wel, maar ze heten allemaal net even anders, en ze zitten ook anders op het toetsenbord. Ik merk dat mijn vingers nog steeds automatisch naar de Windows toetsen bewegen.
Zover over de nadelen van de overstap. Wat ik geweldig vind is de user inferface. Die is gewoon veel mooier en overzichtelijker dan die van Windows XP die ik eerder gebruikte en ook die ik van Windows Vista heb gezien. Vooral de eenvoud van bijvoorbeeld de instellingen pagina’s is een hele verbetering. Ook voel ik me niet iedere keer onprettig als ik iets download, want ik heb het vertrouwen dat het systeem dat wel aankan, terwijl ik me bij Windows iedere keer schuldig voelde met in het achterhoofd dat dit nieuwe programma mijn systeem waarschijnlijk langzamer zou maken, of zou leiden tot een bug hier of daar. Bij Windows had ik een voortdurend gevoel van machteloosheid dat ik in een lekkende boot zat die steeds langzamer ging varen, maar waarvan ik niet wist waar het lek zat.
Naast dat gevoel was een van mijn doelen om naar Apple over te stappen sneller te kunnen werken met een computer. Ik zit per dag een aantal uren achter een scherm, en als dat efficiënter kan, voel ik me ook een stuk beter. Of dat doel snel met de Mac
gerealiseerd kan gaan worden weet ik nu nog niet. Het is in ieder geval meer steile leercurve dan ik gedacht had. Het is zeker niet zo als rijden in een andere auto, wat me na een paar minuten altijd wel lukt om de bedieningen te vinden.
Qua vormgeving is het ook een hele vooruitgang. Het oog wil toch ook wat.  Ik ben gevallen voor de Mac Air. Een volledig emotionele, onrationele keuze. Qua specificaties en prijs kijkt de echte ‘geek’ neer op dit apparaat. Maar hij voelt heerlijk aan, weegt niets, en het mooie is dat je hem steeds als een soort kladblok overal mee kan nemen en het dus echt een notebook word, iets wat niet van de grote bakbeesten gezegd kan worden. Ik val ook wel voor het compromisloze van het apparaat. Geen DVD speler, en eigenlijk gebruik ik die ook nooit, dus waarom zou ik dan het gewicht ervoor altijd meeslepen. Wat ik verder ook heel handig vind is dat je als je hem openklapt meteen kan gaan werken – ook een feature van andere Macbooks. Geen seconde tijdverlies, maar vooral geen flow verlies. Soms heb ik even een idee, en dan klap ik hem op, type het in, en klap hem dan weer in. Vooral als je met een baby thuis tussendoor nog productief probeert te zijn, is dat heel handig. Al met al ben ik blij met mijn aankoop. Aankoopbeslissingen zijn emotioneel. Apple heeft me als bedrijf in weten te palmen, en dat vind ik knap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: